skip to Main Content

Deciballen

Van wateroverlast naar geluidsoverlast, dat was in het kort de 1e wedstrijddag. Het publiek had zich zondagmiddag massaal gemeld langs baan 8. Vanaf de allereerste game liepen de emoties hoog op en dat ging gepaard met een tsunami aan vocaal geweld.

De hunebedbouwer uit Meppel, Mateo Knoop, schreeuwde de ene na de andere oerkreet uit. Maar eerlijk is eerlijk, hij deed dit vooral om zichzelf op te peppen. Zijn tegenstander Amadatus Admiraal was gespecialiseerd in het stevige zeemans jargon. Hij was vooral gespecialiseerd in niet al te sympathieke medische termen.

Het was Corona voor en Covid na. Het had wel resultaat; twee waarschuwingen. Hij moest de partij aan de Drent laten. Na afloop was er sprake van eensgezindheid. Er was respect voor elkaar, hoe lief. Michel Krom had weinig moeite met de fransman Constantin Kouzmine, maar de reactie van de Parijzenaar was na afloop opvallend. Hij bleef meer dan een uur zitten op zijn spelers stoel langs de baan. Langer dan de partij had geduurd.

Die partij lag ook nog eens lange tijd stil omdat de heren een dispuut hadden over een balletje in of uit. Wat zal hij al die tijd gedacht hebben ? Over het feit dat hij al maandenlang geen cent had verdiend, 500 plaatsen op de wereldranglijst had ingeleverd, plaatselijk sponsors hem de rug hadden toegekeerd, hij helemaal uit Parijs was gekomen voor een uurtje tennis en een discussie van een kwartier en dat hij dus een hekel aan Alkmaar of zichzelf had.

Tennis kan zo leuk zijn, maar daar dacht Constantin echt niet aan.

Bassisme

Back To Top